ជិះ​កង់​ទៅ​រៀន​៖ និស្សិត​ខ្លះ​ខ្មាស​គេ ខ្លះ​អត់​ខ្វល់​សំខាន់​ចំណាយ​តិច
ជាតិ
បទយកការណ៍ / បទសម្ភាសន៍
សង្គមជាតិ
ជិះ​កង់​ទៅ​រៀន​៖ និស្សិត​ខ្លះ​ខ្មាស​គេ ខ្លះ​អត់​ខ្វល់​សំខាន់​ចំណាយ​តិច
22, May 2016 , 1:00 pm        
រូបភាព
​ភ្នំពេញ​៖ បែកញើស ក្តៅ ខ្មាស​គេ​… គឺជា​ការរៀប​រាប់រប​ស់​និស្សិត​ជនបទ ដែល​ប្រើ​កង់​ជា​មធ្យោបាយ​ធ្វើដំណើរ​ទៅ​សាលារៀន នៅពេល​ពួក​មក​បន្ត​ការសិក្សា​នៅ​ភ្នំពេញ​។ ប៉ុន្តែ​ពួកគេ  អះអាង​ដូចគ្នា​ថា ជិះ​កង់​ទៅ​រៀន បាន​បន្ថយ​ចំណាយ​គ្រួ​សារបាន​យ៉ាងច្រើន​។

 
​មាន​យានជំនិះ​រាប់ពាន់​គ្រឿង ដែល​បាន​បរ​ទៅមក នៅលើ​វិថី​នានា ក្នុង​ទីក្រុង​គជ់​ជា​រៀងរាល់ថ្ងៃ​។ និយាយ​ដោយឡែក តែ​នៅក្នុង​បរិវេណ​ផ្ញើ​កង់​ម៉ូតូ​នៅតាម​សាកលវិទ្យាល័យ​នានា​វិញ គេ​នឹង​ឃើញ​និស្សិត​មួយចំនួន​តូច ជិះ​កង់​ទៅ​សាលារៀន​។ កញ្ញា ស៊ុយ ម៉ា​លីន ក៏​ស្ថិតនៅ​ក្នុងចំណោម​និស្សិត​ដែល​ប្រើប្រាស់​កង់​ជា​មធ្យោបាយ​ធ្វើដំណើរ​ទៅ​រៀន​ទាំង​នោះដែរ​។ ជា​រៀងរាល់​ព្រឹក យុវតី​ស៊ុយ ម៉ា​លីន តែង​ទាញ​កង់​កញ្ចាស់​របស់ខ្លួន ជិះ​ប្រមាណ​៣​គីឡូម៉ែត្រ ពី​អន្តេវាសិកដ្ឋាន​ដែល​នៅ​ខាងកើត​ក្រសួង​ការងារ ឆ្ពោះទៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​មណ្ឌល​២ ដែល​នៅជាប់​នឹង​រាជបណ្ឌិត្យសភាកម្ពុជា​។ និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​៣ ផ្នែក​សង្គមវិជ្ជា​រូបនេះ ត្រូវ​ជិះ​កង់​ត្រលប់មក​រៀន​ភាសា​អង់គ្លេស នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិ​ភ្នំពេញ​មណ្ឌល​១ ក្បែរ​ស្ពាន​អាកាស​៧​មករា​នៅពេល​រសៀល និង​បន្ត​ធាក់​កង់​ដែលជា​សម្បត្តិ​ក្រៅ​ខ្លួន​យក​មកពី​ស្រុកកំណើត​មួយ​នេះ ទៅ​រៀន​បន្ថែម​ភាសា​អង់គ្លេស​ឥត​បង់ថ្លៃ នៅ​អង្គការ​មួយ ដែលមាន​ចម្ងាយ​ប្រហែល​២​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​អន្តេវាសិកដ្ឋាន​។ 
 
​នឿយហត់ និង​ខ្មាស​គេ គឺ​អារម្មណ៍​ដែល​និស្សិត​អាហារូបករណ៍​ដែលមាន​ស្រុកកំណើត​នៅ​ភូមិ​គូលែន​ជើង ឃុំ​គូលែន​ជើង ស្រុក​គូលែន ខេត្តព្រះវិហារ ទទួល ខណៈ​នាង​ត្រូវ​ជិះ​មួយថ្ងៃ​ប្រមាណ​១០​គីឡូម៉ែត្រ​នោះ​។  យុវតី​វ័យ​២៣​ឆ្នាំ​រូបនេះ បានបញ្ជាក់​បន្ថែម​ក្នុង​សម្តី​មួយៗ​ថា​៖«​ពេលខ្លះ​មាន​អារម្មណ៍​ខ្មាស​គេ តែ​ខ្មាស​គេ​មិន​ប៉ុន្មាន​ទេ កំដៅ​ភាយ​ចេញពី​ឡាន និង​មេឃ​ក្តៅ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ក្តៅ និង​ហត់ ជាង ខ្មាស​គេ​ទៀត​»​។ 
 


​វេច​បង្វិច​មក​បន្ត​ការសិក្សា​នៅ​ភ្នំពេញ ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៣  និស្សិត​ជាយដែន​រូបនេះ អះអាងថា ព​ព្រោះ​គ្រួសារ​ក្រីក្រ នាង​ត្រូវ​បង្ខំចិត្ត​ជិះ​កង់​ទៅ​រៀន​។  នាង​ក៏មាន​អារម្មណ៍​តូចចិត្ត​ខ្លះ​ដែរ នៅពេលដែល​មិត្ត​រួម​ថ្នាក់​ភាគច្រើន​របស់ខ្លួន សុទ្ធតែ​ជិះ​ម៉ូតូ​ទៅ​សាលា​រៀ​នោះ​។ គ្មាន​ម៉ូតូ​ជិះ​ដូច​គេ ក៏បាន​ធ្វើ​យុវតី ដែលជា​កូន​ទី​៧​ក្នុងចំណោម​បងប្អូន​ប្រុស​ស្តី​៩​នាក់​នេះ ខកខាន​ឱកាស​ការងារ​មួយចំនួន​ដែរ​។ ម៉ា​លីន​ពន្យល់​យ៉ាង​ដូច្នេះ​៖«​ពេលខ្លះ ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ថា​លំបាក​ខ្លួនឯង ដូចជា​ពេល​គេ​មាន​រើស​គ្រូបង្រៀន​នៅ​ឆ្ងាយ ខ្ញុំ​អត់​អាច​ទៅបាន ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាត់បង់​ឱកាស​ការងារ ដើម្បី​រក​ចំណូល​»​។    
 
​យល់ឃើញ​ផ្ទុយ​ពី កញ្ញា ម៉ា​លីន និស្សិត ហ៊​ន សុខ​ឡៃ ដែល​បាន​ចាក​ចេញពី​ស្រុកកំណើត មក​បន្ត​ការសិក្សា​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​ម្នាក់​ដែរនោះ បែរជា​យល់ថា​ជិះ​កង់​គឺ​រឿង​រឿង​ល្អ​សម្រាប់​គេ​។ កំពុង​អង្គុយ​លើ​វាលស្មៅ ក្នុង​ទីធ្លា​សាលា យុវជន​មកពី​ខេត្តកំពង់ស្ពឺ​រូបនេះ បញ្ជាក់​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា ការ​ជិះ​កង់ បាន​ក្លាយជា​ចំណង់​ចំណូលចិត្ត​របស់ខ្លួន ព្រោះ​រូបគេ​សាំ​នឹង​ការ​ជិះ​កង់​នេះ​តាំងពី​រៀន​នៅ​បឋមសិក្សា​។ ម្យ៉ាង​និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​៣​ផ្នែក​ទស្សនវិជ្ជា​រូបនេះ បាន​ជួល​បន្ទប់ នៅក្បែរ​សាលា​តែម្តង​។ ដូច្នេះ វា​មិន​បានធ្វើ​ឲ្យ យុវជន​វ័យ​រូបនេះ មាន​អារម្មណ៍​ខ្មាស​គេ​ដូច កញ្ញា ម៉ា​លីន ឡើយ​។ មិន​ត្រឹមតែ​មិន​ខ្មាស  យុវជន​មកពី​ខេត្តកំពង់ស្ពឺ​រូបនេះ​បែរជា​យល់ថា វា​ជា​បន្ថយ​ចំណាយ​របស់​គ្រួសារ និង​ថែរក្សា​បរិស្ថាន​ទៅវិញ​។ សុខ​ឡៃ បន្ថែម​ទាំង​ទឹកមុខ​ញញឹម​ថា​៖«​ខ្ញុំ​អត់​មាន​អារម្មណ៍​ខ្មាស​គេ​ផង ពីព្រោះ​ជិះ​កង់​ស្រួល​ជាង​ម៉ូតូ ចំណាយ​តិច និង​ជួយ​កាត់បន្ថយ​ការបំពុល​បរិយាកាស​បាន​ទៀត​»​។ 
 



​គ្មាន​អារម្មណ៍​ខ្មាសអៀន និង​បន្ថយ​ចំណាយ​ក្នុង​គ្រួសារ ក៏​ជាការ​យល់ឃើញ​របស់ លោក ផន ផា និស្សិត​ឆ្នាំ​ទី​២ ជំនាញ​ទេសចរណ៍​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ជាតិ​គ្រប់គ្រង  ដែល​តែង​តែង​ជិះ​កង់​ទៅ​រៀន ក្នុង​មួយថ្ងៃ​មិនតិចជាង​១៥​គីឡូម៉ែត្រ​ដែរ​។ មានផ្ទះ​ជួល​នៅ​ម្តុំ​ទឹកថ្លា យុវជន​មកពី​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ វ័យ​២០​រូបនេះ បញ្ជាក់ថា​វា​ជា​មោទនភាព​ទៅវិញ​ទេ ដែល​រូបគេ​មានឱកាស​មក​រៀន​បន្ត​នៅ​ភ្នំពេញ​។ យុវ​និស្សិត ផន ផា បន្ថែម​យ៉ាងនេះ​ថា​៖«​ខ្ញុំ​អត់​ខ្មាស​គេ​ទេ ខ្ញុំ​មាន​មោទនភាព​ដែល​គ្រួសារ​មានលទ្ធភាព​ទិញ​កង់​ឲ្យ​ជិះ និង​មាន​លុយ​តិចតួច​ផ្គត់ផ្គង់​ការរស់នៅ​។ ប៉ុណ្ណឹង ខ្ញុំ​សប្បាយចិត្ត​ហើយ​»​។ 
 


​មិន​ធ្លាប់​ឮ​ពាក្យពេចន៍​សើចចំអក ឬ​ពេបជ្រាយ​ពី​មិត្តភក្តិ និង​និស្សិត​ដទៃទៀត​ឡើយ នៅពេលដែល​ខ្លួន​ជិះ​កង់​ទៅ​រៀន​។ នេះ​ជាការ​បញ្ជាក់ថា​របស់​អ្នកស្រុក​ឧ​ត្តុ​ង្គ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ កញ្ញា សុ​ត ស្រី​ទាវ ដែល​និស្សិត​ទស្សនវិជ្ជា​ឆ្នាំ​ទី​៣ នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​។ ផ្ទុយទៅវិញ នាង​មានតែ​ធ្លាប់​ឮ​ពាក្យពេចន៍​សរសើរ ពី​ការតស៊ូ​ព្យាយាម​សិក្សា តាមរយៈ​ការ​ជិះ​កង់​នេះ​។ កំពុង​អង្គុយ​លើ​ស្មៅ​ខាងកើត​ឈៀង​ខាងជើង កន្លែងផ្ញើកង់​ម៉ូតូ​នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ កញ្ញា ស្រី​ទាវ ដែល​ពាក់អាវ​ពណ៌​ផ្ទៃមេឃ ដាក់​ក្នុង​សំពត់​ឆ្នូត​ពណ៌​ខ្មៅ សក់ខ្មៅ​រោង​ចង់ទៅ​ក្រោយ​យ៉ាង​មាន​របៀប និង​ដាក់​កាបូបស្ពាយ​ដែល​ញាត់​ពេញ​ដោយ​សៀវភៅ នៅលើ​ភ្លៅ​ផង​នោះ រៀបរាប់​ក្នុង​សម្តី​មួយៗ​ថា ៖«​ខ្ញុំ​គ្មាន​អារម្មណ៍​អៀន​នោះទេ​។ គ្រួសារ​មិនសូវ​ធូរធារ ខ្ញុំ​ជិះ​កង់ វា​ប្រសើរ​ជាង​ម៉ូតូ ព្រោះ​មិនសូវ​ចាយលុយ​ច្រើន​។ ណាមួយ​អត់​មាន​ទៅធ្វើ​ការងារ​ឆ្ងាយ​ផង ហើយ​សាលារៀន​នៅ​ជិត​ផ្ទះជួល​ទៀត​»​។  កូនស្រី​ច្បង​ក្នុងចំណោម​បងប្អូន​៦​នាក់  បញ្ជាក់ថា ទាល់តែ​នាង​មានការ​ងារ​ធ្វើ ទើប​នាង​ទិញ​ម៉ូតូ​ជិះ​។ 
 


​យ៉ាងណាក៏ដោយ និស្សិត​ដែល​សុខចិត្ត​ចោលផ្ទះ​សម្បែង​មក​ស្វែងរក​ចំណេះ​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ទាំង​៤​នាក់​នេះ បាន​អះអាង​ស្រដៀង​គ្នា​ថា នៅពេលនេះ រឿង​ខ្មាស​គេ រឿង​អាកាសធាតុ​ក្តៅ ឬ​នឿយហត់​ដោយសារ​ចំណាយ​កម្លាំង​ជិះ​កង់ មិនមែនជា​បញ្ហា​ធំ​សម្រាប់​ពួកគេ​ឡើយ​។ មិន​ត្រឹមតែ​ប៉ុណ្ណោះ និស្សិត​ទាំងនេះ ថែមទាំង​បាន​ផ្តល់យោបល់​ទៅកាន់​និស្សិត​ក្រីក្រ​ដទៃទៀត​ថា ប្រសិនបើ​មិនចាំបាច់​ខ្លាំង និស្សិត​ក្រីក្រ​មិនគួរ​ធ្វើដំណើរ​ដោយ​ម៉ូតូ​នោះទេ ពីព្រោះ​វា​ជា​បន្ទុក​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​សម្រាប់​គ្រួសារ​។ គួរ​ទុក​ថវិកា​ទាំងនោះ ទិញ​សម្ភារ​សិក្សា និង​រៀន​ភាសាបរទេស​បន្ថែម ទើប​ជាការ​ប្រសើរ​។ នេះ​ជាការ​ផ្តាំផ្ញើ​របស់​និស្សិត​ទាំង​៤​នាក់ ដែលមាន​កង់ គឺជា​មធ្យោបាយ​ធ្វើដំណើរ​ទៅ​សាលារៀន​៕
 

Tag:
 និស្សិត​
 ​ ជិះ​កង់​
© រក្សាសិទ្ធិដោយ thmeythmey.com