ទីផ្សារ​ចង្អៀត ពិ​ដាន​ពិបាក​ត្បាញ តែ​អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម នៅតែ​ពេញចិត្ត​របរ​នេះ​
បទយកការណ៍ / បទសម្ភាសន៍
សង្គមជាតិ
ទីផ្សារ​ចង្អៀត ពិ​ដាន​ពិបាក​ត្បាញ តែ​អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម នៅតែ​ពេញចិត្ត​របរ​នេះ​
27, Apr 2019 , 10:19 pm        
រូបភាព
​ភ្នំពេញ​៖ ទោះបី​មុខរបរ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​លក់ ប្រៀបបាន​នឹង​ដំណើរ​អណ្ដើក​ដើរ​យ៉ាងណាក្ដី តែ​អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម នៅតែ​ខំតស៊ូ​ត្បាញ​រហូតដល់​សព្វថ្ងៃ​។ ទីផ្សារ​ចង្អៀត ចាយ​ពេល​ត្បាញ​រាប់​ខែ ភាពស្មុគស្មាញ​នៃ​ការចង​ក្បាច់​និង​រូប ព្រមទាំង​ភាពលំបាក​នៃ​ការ​ជ្រលក់​ពណ៌ ល្មម​ឱ្យ​មនុស្ស​ធម្មតា​បោះបង់ចោល​របរ​នេះ​ដោយ​ងាយ​។ គិត​ខុសពី​គេ អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម បែរ​ជាមាន​ចំណូល​ចិត្តខ្លាំង​លើ​ការងារ​លំបាក​ទាំងនេះ​ទៅវិញ​។​

​តទៅ​នេះ​ដើម្បី​ជ្រាប​ច្បាស់​ពី​ភាព​តស៊ូ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​របស់​អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម សូម​ស្ដាប់​ជីវ​ព័ត៌មាន ដែល​រៀបរៀង​ដោយ​កញ្ញា ប៉ូ សា​គុន ដូចតទៅ​៖



​មុននឹង​ចូលដល់​ដំណើរការ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​របស់​អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម ខ្ញុំ​សូម​ជម្រាប់ជូន​លោកអ្នក​ពី​ថា អ្វី​ទៅជា​ពិ​ដាន​បន្តិច​សិន​។ ប្រហែល​ជាមាន​អ្នកខ្លះ​យល់ច្រឡំ​ថា​ពិ​ដាន​នៅទីនេះ គឺជា​ពិ​ដាន​ផ្ទះ តែ​មិន​ដូច្នោះ​ទេ​។ ពិ​ដាន​នៅទីនេះ​គេ​ត្បាញ​ពី​សរសៃសូត្រ ដោយមាន​ចង​គោម ជា​ភាសាសម្រាប់​អ្នក​ត្បាញ និង​ភាសា​ធម្មតា​គេ​ហៅ​ចង​ម៉ូដ​។ គេ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​ពី​រឿង​ពុទ្ធប្រវត្តិ​។ ពី​សម័យ​ដើម ខ្មែរ​និយម​យក​ពិ​ដាន​ទៅ​ចង​នៅ​ខាងក្រោយ​រូប​ពុទ្ធបដិមា នៅក្នុង​ព្រះវិហារ​។ ខ្ញុំ​សូម​ជម្រាប​ពី​លក្ខណៈ​របស់​ពិ​ដាន​តែត្រឹម​ប៉ុណ្ណោះ ដោ​យមក​លម្អិត​ពី​ការប្រកប​របរ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​របស់​អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម វិញ​។ 
   ‬ 
 
​មាន​ស្រុកកំណើត​នៅ​ភូមិក​ញ្ចា​ង ឃុំ​ស្លា ស្រុក​សំរោង ខេត្តតាកែវ អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម បច្ចុប្បន្ន​នៅ​បន្ត​អាជីព​ត្បាញ​ពិ​ដាន ដែល​ប្រៀប​ដូច​សំណាប​ចាំ​ទឹកភ្លៀង​នោះ​។ ការ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​ជា​ការងារ​ស្មុគស្មាញ ហើយ​ទាមទារ​អ្នកមាន​ភាព​អំណត់​ខ្លាំង​ទើប​អាចធ្វើ​ទៅបាន​។​
 
​អ្នកស្រី លី​គីម ព្យាយាម​យក​ឧបករណ៍​ជាច្រើន​មក​បង្ហាញ​ខ្ញុំ អមដោយ​ចម្លើយ​ពន្យល់​របស់គាត់ ដើម្បីឱ្យ​ខ្ញុំ​ងាយ​យល់​ពី​ដំណើរការ​ត្បាញ​ពិ​ដាន​។ យក​ទាំង​រូបថត និង​វត្ថុ​ពិត​មក​បង្ហាញ​ខ្ញុំ អ្នកស្រី  ប៉ិច លី​គីម រៀបរាប់​ដូច្នេះ ៖«​គេ​យក​គំរូ​មកឱ្យ ហើយ​យើង​ធ្វើតាម​គំរូ​គេ​។ ដំបូង​យើង​យក​អំបោះ​មក​អន្ទង ឱ្យ​ស្មើគ្នា​ឱ្យអស់ បាន​យើង​ចាប់ផ្ដើម​ចង​រូប​។ នេះ​ចង​រូប​ព្រះ​ចូល​និព្វាន​។ បើ​អ្នក​មិន​យល់ថា​គំនូរ​ស្អាត​ជាង តែ​នេះ​រាប់​សរសៃសូត្រ​ឱ្យ​ស្មើគ្នា ហើយ​ធ្វើយ៉ាងណា​ឱ្យចេញ​រូប​»​។ 
 
​ជា​ការពិត​ដំណើររឿង​ពុទ្ធប្រវត្តិ មាន​ទាំង​រូប​មនុស្ស រូប​សត្វ​ច្រើន​ប្រភេទ រូប​ព្រៃឈើ​គ្រប់​សណ្ឋាន រូប​ទឹកជ្រោះ និង​រូប​សំណង់​ប្រាសាទ​ផ្សេងៗ​ជាដើម ការ​ត្បាញ​ពិ​ដាន ក៏ត្រូវ​ត្បាញ​ទៅតាម​រូប​ទាំង​នោះដែរ​។ ព្រោះ​មិនមែនជា​អ្នក​ត្បាញ ខ្ញុំ​ពិតជា​ពិបាក​យល់​ពី​ដំណើរការ​ត្បាញ​នេះ​ណាស់ តែ​ស្ត្រី​សម្បុរ​ស្រអែម​ដែល​នៅ​ជិតស្និត​នឹង​ពិ​ដាន​តាំងពី​ជាង​២០​ឆ្នាំមុន​រូបនេះ​នៅតែ​ព្យាយាម​ពន្យល់​ខ្ញុំ​៖«​រូប​ខុសគ្នា​ទាំងអស់​។ ឧទាហរណ៍​មុខ​មនុស្ស គេ​រាប់​មាន​ប៉ុន្មាន​ខ្នា ថ្ពាល់​ចោល​ប៉ុនណា ជិត​ភ្នែក​ហើយនឹង​ចិញ្ចើម គេ​ចោល​ប៉ុន្មាន​ខ្នា យើង​ចង​ប៉ុណ្ណឹង​»​។​
  
​វា​មិនមែនជា​រឿង​សាមញ្ញ​ទេ ដើម្បី​បាន​រូប​ផ្សេងៗ​គ្នា គេ​ត្រូវ​រាប់​សរសៃសូត្រ​ម្ដង​មួយ​សរសៃៗ ហើយ​ចង​ទៅតាម​រូប​ដែល​គេ​ត្រូវការ​។ ដៃ​ទាញ​អំបោះ​យកទៅ​រំ​សរសៃសូត្រ ក្នុង​កាយវិការ​រហ័ស​រ​ហួន  ស្របពេល​ក្មួយ​ស្រី​កំពុង​ត្បាញ​ហូល​នៅក្រោម​ផ្ទះ ផ្នែក​ខាងមុខ អ្នកស្រី លី​គីម ប្រាប់​ពី​របៀប​រាប់​សរសៃសូត្រ​ដើម្បី​ចង​គោម ឬ​ចង​ម៉ូដ​ដូច្នេះ ៖«​ក្នុងនេះ​មាន​ប៉ុន្មាន​សរសៃ​គេ​រាប់​ឱ្យ​ហើយ​។ ក្នុង​មួយ​ក្បិន​នេះ​មាន​ប៉ុន្មាន​ពាន់ ប៉ុន្មាន​ម៉ឺន​សរសៃ​? ហើយ​គេ​រាប់​សរសៃ​ប៉ុនគ្នា បើ​មិន​ស្មើ​ចាក់​ទៅ​វា​បាត់​គោម បាត់​គ្រាប់​។ ចឹ​ង​បាន​ថា​ខ្ញុំ​ចង់​បែក​ភ្នែក​»​។​
 
​អ្នកស្រី​បន្ត ៖«​យើង​ដក​ម៉ូដ​ចេញពី​សៀវភៅ ហើយ​យើង​រាប់​ម្ដង​មួយ​គ្រាប់ៗ​ចង​តាម​ហ្នឹង​ទៅ​។ ក្នុង​សៀវភៅ​ខុសពី​នៅ​ខាងក្រៅ ចឹ​ង​បាន​យើង​ត្រូវ​រាប់​យ៉ាងណា​ឱ្យ​យើង​ចង​កើត អាច​ជ្រលក់​ទៅ​ឃើញ​ម៉ូដ​»​។ 
 
​គ្រាន់តែ​ការចង​ម៉ូដ​ត្រូវ​ចំណាយពេល​រាប់​ខែ​ទម្រាំ​រួច ហើយ​បើ​ម៉ូដ​ណា​ស្អាត​ត្រូវការ​ពេល​កាន់តែ​យូរ​ថែមទៀត ៖«​ពិបាក​មែនទែន គ្រាន់តែ​ចង​ប្រើពេល​រាប់​ខែ​»​។​
​ចង​ម៉ូង​រួចហើយ ត្រូវ​យកទៅ​ជ្រលក់​ពណ៌​ផ្សេងៗ​គ្នា​ទៅតាម​រូប​នីមួយៗ បន្ទាប់មក​ទើប​យកទៅ​ត្បាញ​។ ក្នុង​មួយថ្ងៃ​ពិ​ដាន​ត្បាញ​បានត្រឹមតែ​ពីរ​តឹក​ប៉ុណ្ណោះ ៖«​ត្បាញ​សូត្រ​ខ្មែរ​មួយថ្ងៃ​មិន​ចង់បាន​ពីរ​តឹក​ទេ​។ អ្នកបញ្ជា​ទិញ​មិនសូវ​ឱ្យធ្វើ​បួន​ម៉ែត្រ​ទេ ច្រើនតែ​បញ្ជា​ទិញ​មួយ​ប្លង់​២​ម៉ែត្រ ឬមួយ​ម៉ែត្រ​ជាង​»​។​
 
​ពី​សម័យ​ដើម​ខ្មែរ​និយម​ត្បាញ​ពិ​ដាន ឬ​ជាវ​ពិ​ដាន​យកទៅដាក់​វត្ត​ដើម្បី​បាន​បុណ្យ តែ​បច្ចុប្បន្ន​ដោយសារ​បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច ហើយ​ពិ​ដាន​មានតម្លៃ​ថ្លៃ​ផង ស្ទើរតែ​គ្មាន​សោះ​អ្នក​ក្នុងស្រុក​ជាវ​ទៅ​ដាក់​វត្ត​ដូច​ពីមុន​។  អ្នកស្រី​ត្អូញត្អែរ ៖«​ស្រុក​យើង​ដូចជា​មិនសូវ​ចាប់អារម្មណ៍ ច្រើនតែ​បាន​ពី​អង្គការ​នៅក្រៅ​ស្រុក​។ មួយខែ​ឬមួយ​ឆ្នាំ​សឹងតែ​មិនមាន​ម្នាក់​ផង​នៅក្នុង​ស្រុក​។ ខ្ញុំ​អរគុណ​អង្គការ​គាំពារ​កុមារ បាន​យកទៅ​ផ្សព្វផ្សាយ​ស្រុក​គេ​»​។​
  
 
​ត្រូវការ​ពេល​យូរ ចាយ​កម្លាំង​ច្រើន​លើ​ការចង​គោម ហើយ​ប្រឈម​បញ្ហា​ប៉ះពាល់​កែវភ្នែក​ផង ព្រោះ​ត្រូវ​ពិនិត្យ​គ្រប់​សរសៃសូត្រ អ្នក​ត្បាញ​រូបនេះ​ប្រាប់​ពី​តម្លៃ​ទៅតាម​ទំហំ និង​ម៉ូដ​ដូច្នេះ​៖«​ពិ​ដាន​២​ម៉ែត្រ​តម្លៃ​ប្រាំ​រយ​ឬ​ជិត​មួយ​ពាន់​អី​ដែរ​។ ហើយ​មាន​មួយ​នោះ​លក់បាន​មួយ​ពាន់​ដុល្លារ​ដែរ ព្រោះ​ត្បាញ​ពី​រឿង​ពុទ្ធប្រវត្តិ ហើយ​ធ្វើ​ផ្ទាំង​ធំ​មាន​ខ្នាច្រើន​។ 
 
​និយាយ​បណ្ដើរ រៀប​ឧបករណ៍​នានា​ដែល​ជំនួយ​ដល់​ការធ្វើ​ពិ​ដាន​បណ្ដើរ ស្ត្រី​វ័យ​៥៩​ឆ្នាំ​រូបនេះ​ថា​កាលពី​ឆ្នាំ​២០០៣ សម្បូរ​អ្នកបញ្ជា​ទិញ តែ​បច្ចុប្បន្ន​ក្សត់ខ្សោយ ៖«​កាលពី​២០០៣​គេ​បញ្ជា​ទិញ​ញឹក គេ​យក​ម៉ូដ​ឱ្យមើល​»​។​
  
​ទោះ​ទីផ្សារ​ពិ​ដាន​មិន​សម្បូរ ដោយ​មានតែ​អ្នក​ក្រៅ​ស្រុក​បញ្ជា​ទិញ ហើយ​ចំណូល​មិនអាច​ទប់ទល់​និង​ការចំណាយ​ប្រចាំថ្ងៃ​ទាន់ពេល តែ​អ្នកស្រី លី​គីម ត្បាញសំពត់​ហូល​បន្ថែម ដើម្បី​បាន​ចំណូល​ទ្រទ្រង់​ជីវភាព ៖« ពិ​ដាន​យើង​ធ្វើ​យូរ​មែន​តែ​យើង​បាន​ប្រាក់​ដុំ​តែម្ដង​។ ហើយ​យើង​ធ្វើ​ហូល​យក​លក់​នៅ​ផ្សារ គ្រាន់​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​សិន​»​។​
 
​ប្រកប​របរ​នេះ​ប្រមាណ​២០​ឆ្នាំ តែ​ជីវភាព​អ្នកថែរក្សា​អាជីព​ដែលជា​សម្បត្តិ​មរតក​វប្បធម៌​ជាតិ​រូបនេះ នៅតែ​មធ្យម ៖«​ជីវភាព​អ្នក​ត្បាញ​ហូល​មធ្យម ឬ​ខ្សោយ​ជាង​ហ្នឹង មិនមាន​ដូច​ថៅកែ​លក់​ហូល​ទេ​។ បើ​ហូល​ក្នុង​មួយខែ​បាន​ពីរ​រយ​ដុល្លារ តែបើ​ពិ​ដាន​បាន​ប្រហែល​បី​រយ​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយខែ​»​។​
  
 
​ក្មួយ​ស្រី លោក លីវ សា​អែម ដែលជា​អ្នក​ធ្វើឱ្យ​ពិ​ដាន​ខ្មែរ​រស់​ឡើយ​វិញ​ដំបូង​គេ​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ក្រោយ​បែក​សម័យ​សង្គ្រាម​ប៉ុលពត​នោះ ពិតជា​ពេញចិត្ត​អាជីព​របស់ខ្លួន​។ របរ​ដែល​មិន​អាចជួយ​ឱ្យមាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ស្ដុកស្ដម្ភ តែ​ជា​ជំនាញ​ដែល​ហត់នឿយ​ខ្លាំង និង​ប្រឈម​អស់ខ្យល់​ដកដង្ហើម​ជា​បណ្ដើរៗ​ទៅហើយនោះ អ្នកស្រី ប៉ិច លី​គីម ថា​វា​មានតម្លៃ​សម្រាប់​កេរ្ដិ៍ឈ្មោះ និង​តម្លៃ​ជា​សម្បត្តិ​វប្បធម៌​ជាតិ ៖«​ចិត្ត​មួយ​ថា​ធុញ តែ​ចិត្ត​មួយ​គិត​ថាបើ​យើង​ធុញ​មិន​ហើយ​។ គេ​សួរថា​ត្បាញ​ញឹក​យ៉ាងហ្នឹង​មិន​ខ្ជិល​ទេ ខ្ញុំ​ថា​ដូចជា​ឈប់​ខ្ជិល​ហើយ​។ ចង់​បោះបង់​ដែរ តែ​ខ្ញុំ​គិតថា​មុខរបរ​នេះ​មានឈ្មោះ​ជាង​មុខរបរ​ផ្សេង​។ ឈ្មោះ​ខ្ញុំ​ទៅដល់​ណា​គេ​ស្គាល់​ដល់​ហ្នឹង​។ ទៅ​ថ្ងៃមុខ​ខ្ញុំ​នៅមាន​ឈ្មោះ និង​នៅសល់​កេរ្ដិ៍​របស់ខ្ញុំ​ដែរ​»៕
 


 



Tag:
 ពិ​ដាន​
  សូត្រ​
  ប៉ិច លី​គីម​
  លីវ សា​អែម​
  ហូល
© រក្សាសិទ្ធិដោយ thmeythmey.com